Chapitre 48
Optatus, episcopus Milevitanus, Donatianam partem revincit[58] ex
communione Catholica; accusat du nequitiam ex decreto Melchiadis
(lib. 1); refutat de l'haeresim ex ordine Romanorum Pontificum (lib.
2); patefacit de l'insaniam ex Eucharistia et chrismate contaminatis
(lib. 3); horret du sacrilegium ex altaribus du diffractis "dans quibus
Christi membra portata sunt", calicibus du pollutisque "qui Christi
tenuerunt du sanguinem", (lib. 6). D'Optato chique sentiant, aveo,
scire, quem Augustinus[59] catholicum de l'et du venerabilem de l'ut
episcopum, Ambrosio parem et Cypriano; quem Fulgentius[60] ut
fidelem de l'et du sanctuaire interpretem Pauli, Augustini similem et,
Ambrosii, meminerunt.
Athanasii Symbolum dans concinunt du templis. Ei du favent du Numéro, qui,
Antonium Eremitam Aegyptium,[61] auctor du gravis, libello de l'accurato,
dilaudaverit, quique cum Alexandrina Synodo[62] iudicium Sedis
Apostolicae, Pétri Divi, appellarit du suppliciter? Prudentius dans
precatur du quoties de l'hymnis Martyres, decantat du quos? Quoties annonce eorum
ossa de l'et du cineres Regem veneratur Martyrum? Probabunt de l'hunc du Numéro?
Hieronymus pour Divorum reliquiis et honoribas scribit dans
Vigilantium, dans Iovinianam pour gradu du virginitatis. Huccine
patientur? Ambrosius[63] suos du tutores et Gervasium Protasium,
notissima du celebritate, dans Arianam ignominiam honestavit,; cui
divinissimi du facto Patres[64] tribuere du panégyrique: factum de taule Deus
decoravit du prodigio de l'uno du non. Sunt du benevoli du Numéro futuri Ambrosio?
Gregorius Magnus, noster Apostolus, est du noster du planissime, eoque,
odiosus de l'adversariis du nostris du nomine; quem Calvini[65] negat de la rage
dans sancti du schola educatum Spiritus, sacras de la taule du propterea,
imagine appellasset du libros de l'illitteratorum.
Meurt j'epistolas du numerantem du deficeret, conciones, homilias,,
orationes, opuscula, disceptationes Patrum, dans quibus ex apparato
et du graviter roborarunt du dogmata du catholicorum du nostra orné.
Quamdiu apud bibliopolas ista venierint, nostrorum du frustra du tamdiu,